Digitale cultuur – 16 projecten geselecteerd

Internet Cafe – Salwa Foundation
Internetcafés werden begin jaren 90 enorm populair en waren met name in de niet-Westerse wereld een plek voor zowel online als offline ontmoetingen. Het project van Salwa Foundation heeft als doel om te reflecteren op het internetcafé als een kennisuitwisselingscentrum voor migranten en te begrijpen hoe internetcafés zijn getransformeerd van hotspots naar een plek die doorgaans als onveilig wordt bestempeld. Voor het project Internet Cafe zal Salwa Foundation een open call uitzetten waaruit vier in Nederland woonachtige migranten worden geselecteerd om deel te nemen aan een residentie van drie maanden. Alle kunstenaars komen wekelijks bij elkaar, zodat ze literatuur, bronnen, verhalen en ervaringen met betrekking tot het onderwerp kunnen delen en er worden gastdocenten uit het veld van kunst en technologie uitgenodigd om lezingen en workshops te geven. Met dit project wil Salwa Foundation het veld van de mediakunst dekoloniseren door de ervaring van migranten naar voren te brengen; ervaringen die essentieel zijn om de complexiteit en dynamiek van de zowel materiële als immateriële internetinfrastructuur te begrijpen. De resultaten van de residentie worden gepresenteerd in een tentoonstelling bij Casco in Utrecht. De beoogde samenwerkingspartners zijn Varia, Casco Art Institute, Framer Framed en Fiber Festival.

Success Breeds Success and You Need to Be a Friend to Get A Friend (Apoptosis & Pornography) – Sophie Serber
Success Breeds Success and You Need to Be a Friend to Get A Friend (Apoptosis & Pornography) is gericht op de productie en ontkenning van consumptive desires in de context van digitale pornografie. Serber gebruikt voor dit project haar ervaring als voormalig performer in de porno-industrie en zal putten uit een projectdatabase met onder andere correspondentie, tweets en webanalyses uit haar tijd als pornoartiest om na te denken over pornoconsumptie. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van trackingtechnologie om lichaamsbewegingen uit eerder gefilmde scenes te extraheren. Het beoogde resultaat is een nieuw videowerk en een bijhorende publicatie die samen de abstractie en manipulatie van verlangen onderzoeken en waarin biologische processen als analogie worden gebruikt.

InCommon – Louise
Tijdens de tweede covid-19-lockdown werd het diepe gebrek aan persoonlijke verbinding in digitale communicatie duidelijk. Dit probleem blijft zich na de pandemie voortzetten, wat het team van Louise motiveerde om onderzoek te doen naar emotionele ervaringen in de virtuele wereld. InCommon is een experimentele VR-ervaring met als doel een diepe, intieme verbinding tussen twee vreemden te creëren door middel van een interactieve en responsieve VR-omgeving. Om de anonimiteit te bewaren, worden deelnemers afgebeeld als avatars. De installatie bestaat uit twee booths waarin de deelnemers apart plaatsnemen en met elkaar kunnen communiceren door middel van voicechat en gebaren. Tijdens de VR-ervaring worden de biometrische gegevens van de deelnemers opgenomen en geanalyseerd en op basis van deze gegevens verandert de virtuele omgeving. InCommon is ook een kritisch onderzoek naar VR als medium, het team is voor dit project geïnspireerd door vroege techno-filosofische theorieën, waarin elektronische apparaten een verlengstuk zijn van het menselijk zenuwstelsel. Voor de ontwikkeling van de interactieve omgeving zal nauw worden samengewerkt met TU Delft, daarna zal het project worden vertoond op verschillende (media)kunstlocaties zoals V2_ en Sickhouse.